„Do pełnej kontemplacji oblicza Pańskiego nie możemy dojść o własnych siłach, ale jedynie poddając się prowadzeniu łaski. Tylko doświadczenie milczenia i modlitwy stwarza odpowiednie podłoże, na którym może dojrzeć i rozwinąć się bardziej prawdziwe, adekwatne i spójne poznanie tajemnicy” (Jan Paweł II Novo Millennio Ineunte, 20).
  • Home
  • AKTUALNOŚCI
  • 15 sierpnia – Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

15 sierpnia – Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

W sobotę 15 sierpnia przypada uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz 100. rocznica Cudu nad Wisłą – “Bitwy Warszawskiej”, która ocaliła Europę przed bolszewickim najazdem. Główne uroczystości Wniebowzięcia NMP z udziałem polskich biskupów miały miejsce tradycyjnie na Jasnej Górze, a obchody rocznicy Bitwy Warszawskiej w diecezji warszawsko-praskiej.

Na Wschodzie Wniebowzięcie nazywane jest do dzisiaj obchodzone jako święto «Zaśnięcia Matki Bożej».
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, obchodzona przez Kościół katolicki 15 sierpnia, sięga V wieku i jest rozpowszechniona w całym chrześcijaństwie. Jednocześnie należy zaznaczyć, że Nowy Testament nigdzie nie wspomina o ostatnich dniach życia, śmierci i o Wniebowzięciu Matki Bożej. Nie ma Jej grobu ani Jej relikwii. Ale od początku dziejów Kościoła istniała żywa wiara, że Maryja “wraz z ciałem i duszą” została wzięta do nieba.

Kościół nie rozstrzygnął czy Maryja umarła i potem została wzięta do nieba z ciałem i duszą, czy też przeszła do chwały nie umierając, lecz „zasypiając”. Stąd zresztą w różnych tradycjach i okresach różne nazwy tego wydarzenia, jak na przykład: Wzięcie Maryi do nieba, Przejście, Zaśnięcie czy Odpocznienie Maryi. (na podstawie: https://ekai.pl/uroczystosc-wniebowziecia-najswietszej-maryi-panny-5/)

Z Wniebowzięciem NMP łączą się liczne zwyczaje ludowe. Święci się w tym dniu zioła. Wierni przynoszą do kościołów artystycznie ułożone, barwne bukiety. Liczba ziół waha się w nich od siedmiu do 77; najczęściej są wśród nich dziurawiec, rumianek, przywrotnik, oset, kozłek lekarski (waleriana) i lawenda, ale zdarzają się też koper, mięta i szałwia. W środku, niczym berło, umieszczana jest często dziewanna.

Zdjęcia: Jan Foremny