„Do pełnej kontemplacji oblicza Pańskiego nie możemy dojść o własnych siłach, ale jedynie poddając się prowadzeniu łaski. Tylko doświadczenie milczenia i modlitwy stwarza odpowiednie podłoże, na którym może dojrzeć i rozwinąć się bardziej prawdziwe, adekwatne i spójne poznanie tajemnicy” (Jan Paweł II Novo Millennio Ineunte, 20).

DUSZPASTERZE

KSIĄDZ DR MARIUSZ MAJEWSKI 114447_0002_4

Doktor świętej teologii, kanonik RM, kanonik gremialny Kapituły św. Jadwigi Śląskiej w Legnickim Polu – wyświęcony na prezbitera Diecezji Legnickiej 29 maja 1999 roku. Urodzony w Zgorzelcu 25 kwietnia 1972 roku. Dekretem z 23 października 2015 roku, od dnia następnego ustanowiony przez bpa Zbigniewa Kiernikowskiego – biskupa legnickiego proboszczem parafii pw. św. Judy Tadeusza w Jeleniej Górze. Uroczyste objecie parafii miało miejsce w dniu odpustu parafialnego 28 października 2015 roku.

Uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 1 (kl. I-IV) i nr 2 (kl. V-VIII) w Zgorzelcu. Naukę kontynuował w Przyzakładowej Zasadniczej Szkole Zawodowej FAMAGO w Zgorzelcu, zdobywając zawód ślusarz – spawacz, a następnie uczęszczał do dziennego trzyletniego Technikum Górniczego w Zgorzelcu, które zakończył egzaminem dojrzałości. W latach szkolnych zaangażowany w Ruch Harcerski, między innymi drużynowy 17 Środowiskowej Drużyny Harcerskiej „Świt”. Wieloletni członek i animator Służby Liturgicznej w parafii pw. św. Bonifacego w Zgorzelcu. Członek Zarządu Koła Zgorzeleckiego Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta, pełniący w latach 1991-1993 funkcję sekretarza Zarządu. Studia filozoficzno-teologiczne oraz formację do kapłaństwa odbył w Wyższym Seminarium Duchownym w Legnicy (1993-1999), kończąc je uzyskaniem tytułu magistra teologii z zakresu historii Kościoła (tytuł dysertacji: „Życie i działalność ks. Jana Pawła Mauersbergera”).

Po święceniach prezbiteratu pracował jako wikariusz w parafii pw. Świętych Erazma i Pankracego w Jeleniej Górze. W tym czasie pełnił funkcję kapelana Hufca Harcerzy „Gniazdo” – ZHR oraz duszpasterza harcerzy działających na terenie Jeleniej Góry (SHK „Zawisza” – FSE i ZHP), współpracując równocześnie z Jeleniogórską Radą Przyjaciół Harcerzy. W roku 2000, w stolicy Karkonoszy utworzył Jeleniogórskie Koło Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta (w maju 2018 r. ponownie wybrany do Zarządu Koła). Od roku 1999 rozpoczął studia specjalistyczne na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, które sfinalizował uzyskaniem tytułu licencjata teologii z zakresu historii Kościoła (rok 2003). Po dwóch latach pracy w Jeleniej Górze został wysłany na studia specjalistyczne z liturgii w Papieskim Instytucie Liturgicznym św. Anzelma w Rzymie, które ukończył zdobywając tytuł licencjata liturgii (2001-2005). Po powrocie do Polski (2005) kontynuował studia doktoranckie na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego (2005-2007). Tytuł doktora teologii z zakresu liturgiki zdobył broniąc pracę: „Życie i działalność liturgiczno-duszpasterska Kapelanów Naczelnych Związku Harcerstwa Polskiego w Polsce (1925-1949)”.

W latach 2005-2015 pełnił funkcję sekretarza Biskupów Legnickich: Stefana Cichego (2005-2014) i Zbigniewa Kiernikowskiego (2014-2015) oraz notariusza Legnickiej Kurii Biskupiej. Ponadto pełnił funkcję członka Sekretariatu I Synodu Diecezji Legnickiej. W latach 2009-2015 był członkiem do Rady Kapłańskiej Diecezji Legnickiej. Ceremoniarz Katedralny w latach 2012-2015. Członek Zespołu Historycznego do zbadania i rozpoznania męczeńskiej śmierci księcia Henryka Pobożnego oraz heroiczności cnót jego czcigodnej małżonki księżnej Anny, jak również otaczającego ich kultu (2011-2013). Członek Zespołu ds. realizacji uchwał I Synodu Diecezji Legnickiej (5 IV – 31 XII 2012 r.). Członek Zespołu Diecezjalnego do spraw przygotowania procesu beatyfikacyjnego księcia Henryka II Pobożnego (19 III 2015 r.).

Od 2010 roku Dyrektor Diecezjalnej Szkoły Stałego Lektora i Akolity. Wykładowca liturgiki w WSD Diecezji Legnickiej. Sekretarz Diecezjalnej Komisji Liturgicznej DL (2012-2017), członek Diecezjalnej Komisji ds. Sztuki Sakralnej, Konserwacji Zabytków i Budownictwa Kościelnego (2012-2017). Główny przewodnik Diecezjalnej Pielgrzymki Pieszej na Jasną Górę (od roku 2009). Będąc czynnym instruktorem ZHR w stopniu podharcmistrza i Harcerza Rzeczypospolitej, pełni funkcję kapelana Hufca „Gniazdo”. Współtworząc Karkonoskie Stowarzyszenie Edukacyjne u Erazma i Pankracego w Jeleniej Górze, pełni funkcję wiceprezesa Zarządu drugiej kadencji (tak jak w pierwszej kadencji 2011-2016). Od września 2013 roku dyrektor Publicznego Katolickiego Gimnazjum u św. Pankracego w Jeleniej Górze, a od 1 września 2017 roku dyrektor Publicznej Katolickiej Szkoły Podstawowej u św. Pankracego w Jeleniej Górze oraz Publicznego Katolickiego Liceum Akademickiego u św. Pankracego w Jeleniej Górze (działajacych od 1 IX 2018 r. w Zespole Szkół Katolickich u św. Pankracego w Jeleniej Górze). Od 24 października 2018 r. wicedziekan Dekanatu Jelenia Góra Zachód. 

Autor kilkunastu artykułów naukowych oraz popularnonaukowych z zakresu liturgii i historii Kościoła.



KSIĄDZ PRAŁAT JERZY GNIATCZYK
PROBOSZCZ PARAFII PW. ŚW. JUDY TADEUSZA
w latach 1987-2015

1999

Dzień 1 lipca 1987 roku jest dniem przyjścia do naszej wspólnoty nowego kapłana. Jest nim ks. Jerzy Gniatczyk, który zostaje administratorem, a po czterech miesiącach proboszczem parafii.

Nota biograficzna 

We wspomnienie bł. ks. Jerzego Popiełuszki, w Godzinie Miłosierdzia zakończył swe ziemskie życie ks. Jerzy Gniatczyk ur. 28 III 1950 w Nowej Rudzie. Absolwent Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu, święcenia prezbiteratu przyjął w roku 1975, prałat honorowy Jego Świątobliwości (2007).

1975-1976 wikariusz w parafii Niepokalanego Poczęcia N.M.P. w Wałbrzychu, 1976-1979 w parafii Wniebowzięcia N.M.P. w Bielawie, 1979-1982 w parafii św. Michała w Polkowicach, duszpasterz młodzieży i nauczycieli, w 1981 przyczynił się m.in. do zawieszenia krzyży w polkowickich szkołach. 

Po VIII 1980 kapelan górniczej „Solidarności” w zakładach Kombinatu Górniczo-Hutniczego Miedzi w Lubinie i Polkowicach, organizator wykładów Wszechnicy Związkowej w Polkowicach z zakresu historii i prawa (we współpracy z miejscowymi nauczycielami i środowiskami akademickimi Wrocławia i Warszawy). 4 XII 1981 poświęcił kaplicę św. Barbary i sztandar „Solidarności” Zakładów Górniczych Polkowice. 14-17 XII 1981 obecny wśród strajkujących w Zakładu Górniczego Rudna w Polkowicach: spowiednik, celebrans Mszy św.; po pacyfikacji strajku udzielał schronienia ukrywającym się górnikom; organizator pomocy dla represjonowanych (m.in. poszukiwał pracy dla zwolnionych górników, organizował i koordynował dystrybucję darów), inicjator Mszy za Ojczyznę, obserwator z ramienia Kościoła procesów działaczy „Solidarności” z Zagłębia Miedziowego.

W latach 1982-1987 wikariusz w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeleniej Górze; współorganizator dni skupienia w Jagniątkowie, w których uczestniczyli działacze „Solidarności”, w tym m.in. z Polkowic i Lubina, duszpasterz młodzieży szkolnej, akademickiej i harcerzy (drużyny Czarna 13 i Victoria), wspierał Duszpasterstwo Ludzi Pracy działające przy parafii Podwyższenia Krzyża Świętego i jeleniogórską Wszechnicę (wykłady w kościołach Podwyższenia Krzyża Świętego oraz Świętych Erazma i Pankracego w Jeleniej Górze), inicjator duszpasterstwa środowisk artystycznych Jeleniej Góry, organizator tzw. obiadów czwartkowych dla aktorów, od 1984 współpracownik Niezależnego Teatru Scena Czterdzieści i Cztery w Jeleniej Górze.

Od 1987 proboszcz parafii pw. św. Judy Tadeusza w Jeleniej Górze na osiedlu Czarne. Budowniczy kościoła parafialnego. Dzięki niemu we wszystkich jeleniogórskich szkołach podstawowych i gimnazjach codziennie dzieci za darmo mogą zjeść drugie śniadanie. Ich liczba przekroczyła już milion.

Od 1991 kapelan Policji garnizonu w Jeleniej Górze, 1991-2009 duszpasterz jeleniogórskiej prokuratury. Od 2011 r. członek – współzałożyciel Karkonoskiego Stowarzyszenia Edukacyjnego u Erazma i Pankracego, organu założycielskiego i prowadzącego pierwszą w powojennej historii Jeleniej Góry szkołę katolicką.

Artykuły z Gościa Niedzielnego:
http://legnica.gosc.pl/doc/2771623.Ks-Jerzy-Gniatczyk-odszedl-do-Pana
http://legnica.gosc.pl/doc/2777117.Byl-dobrym-pasterzem
http://legnica.gosc.pl/gal/spis/2777161.Ostatnie-pozegnanie-ks-Jerzego-Gniatczyka

Film – wspomnienie o Ks. Jerzym Gniatczyku (autor: Jan Maj) z listopada 2015r.



stefaniakKS. MJR ZBIGNIEW STEFANIAK
PIERWSZY PROBOSZCZ

W 1978 roku umiera nieodżałowanej pamięci ks. płk Wilhelm Kubsz. Z tą chwilą ks. Stefaniak stał się katechetą miejscowości Czarne. Jednocześnie na ustne polecenie Metropolity Wrocławskiego, podówczas jeszcze arcybiskupa Henryka Gulbinowicza, w tej samej salce przy ul. Czarnoleskiej 5 zaczęto odprawianie Mszy św. dla dzieci. Pierwsza taka Msza św. odprawiona została 28 października 1978 roku, w święto Judy Tadeusza Apostoła. Aby uczcić ten uroczysty dzień parafia nasza w przyszłości przybierze imię św. Judy Tadeusza. 

W tym samym czasie pani Marianna Smirnow, wyraziła w rozmowie z ks. Z. Stefaniakiem wolę przekazania swej posesji wraz z zabudowaniami, znajdującymi się przy ul. Czarnoleskiej 2, na cele kościelne. Powiadomiona o tym fakcie Kuria Metropolitarna we Wrocławiu udzieliła zgody na adaptację tych pomieszczeń na świątynię.

10 października 1979 roku w Państwowym Biurze Notarialnym w Jeleniej Górze podpisano akt notarialny przyznający własność posesji ks. Zbigniewowi Stefaniakowi, a co za tym idzie całej miejscowej wspólnocie. Z tą chwilą przystąpiono do energicznych prac adaptacyjnych. Przeniesienie sprawowania Mszy św. do nowego obiektu miało miejsce 23 sierpnia 1980 roku. Msze św. odbywały się w każdą niedzielę o godz. 8.30 i 14.00. W tym czasie katechizacja nadal odbywała się w salce przy ul. Czarnoleskiej 5.

Jesienią 1981 roku trwające nieprzerwanie prace budowlane zwizytowane zostały przez abpa H. Gulbinowicza. W maju następnego roku przebywający na wizytacji w Jeleniej Górze bp Adam Dyczkowski również gościł w nowopowstającym ośrodku duszpasterskim Jelenia Góra– Czarne. Te wizyty nie pozostają bez echa. Biskup Tadeusz Rybak w rozmowie z proboszczem parafii Świętego Krzyża ks. pułkownikiem Januarym Chorążewiczem dostrzega potrzebę utworzenia na naszym osiedlu samodzielnej jednostki parafialnej i budowy nowej świątyni. Sugestie te przedstawia metropolicie wrocławskiemu.

2 sierpnia 1982 roku wydany zostaje dekret erekcyjny o powołaniu w Jeleniej Górze– Czarnem nowej parafii. Dekret podpisany przez abp Henryka Gulbinowicza i kanclerza Kurii ks. Hieronima Kocyłowskiego, określa zasięg parafii na ulice Czarnoleską, Małą, Nową, Okrężną, Orzeszkowej, Podleśną, Strumykową, Południową i Wrzosową. Z czasem rozszerzono parafię o ulice Skowronków, Wesołą i Dziecinną. Przyłączona zostaje do dekanatu Jelenia Góra Wschód. Patronem parafii zostaje św. Juda Tadeusz.

Pierwszym proboszczem mianowano ks. Zbigniewa Stefaniaka. 27 maja 1984 roku miejscowa wspólnota przeżywa pierwszą w swej historii uroczystość prymicyjną. Szaty kapłańskie przywdział tego dnia po raz pierwszy ks. Kazimierz Dąbrowski. Druga taka uroczystość ma miejsce 8 czerwca 1986 roku, kiedy to razem z franciszkaninem o. Ignacym Tomaszewskim przeżywamy ponownie te szczególne chwile kapłańskiej prymicji.