„Do pełnej kontemplacji oblicza Pańskiego nie możemy dojść o własnych siłach, ale jedynie poddając się prowadzeniu łaski. Tylko doświadczenie milczenia i modlitwy stwarza odpowiednie podłoże, na którym może dojrzeć i rozwinąć się bardziej prawdziwe, adekwatne i spójne poznanie tajemnicy” (Jan Paweł II Novo Millennio Ineunte, 20).
  • Home
  • HISTORIA PARAFII

HISTORIA PARAFII

Historia parafii pw. św. Judy Tadeusza w Jeleniej Górze, jako zinstytucjonalizowanej w strukturze Kościoła wspólnoty wiernych nie jest zbyt długa. Dlatego, aby pisać o historii tej parafii należy przede wszystkim pisać o historii ludzi, którzy taką właśnie wspólnotę tu tworzyli i utrzymywali przez wiele długich, trudnych, powojennych lat.

W latach 1945-46, tuż po zakończeniu II wojny światowej, podówczas miejscowość Czarny Strumień zasiedlona została grupą osadników wojskowych, wysiedleńców z ziem wschodnich, ludźmi powracającymi z przymusowych robót w Rzeszy Niemieckiej, obozów, oflagów. Była to grupa ludzi, tak różnych etnicznie i kulturowo, oderwanych od rodzinnych stron, od własnych krewnych, dla których tożsamość z tą ziemią była w gruncie rzeczy żadna. Coś ich jednak łączyło. Wspólne korzenie chrześcijaństwa, poczucie jedności, jako narodu oraz wyniesiona z rodzinnych domostw więź z Kościołem. Byli to ludzie, dla których pozdrowienie „”Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus””, nie było zlepkiem przypadkowych słów, ale płynącą z serca życiową mądrością.

Wymowną pamiątką tamtych czasów był krzyż, postawiony w 1946 roku na rozwidleniu dzisiejszej ul. Czarnoleskiej, powalony przez wichurę parę lat temu i w tym samym miejscu ustawiony od nowa, z tak znamiennym napisem na ramionach „Ojczyznę wolną pobłogosław Panie”. Przy tym krzyżu gromadzono się na wspólnej modlitwie, na odprawianych bez udziału kapłana nabożeństwach majowych. W tym okresie miejscowość nasza należała do jeleniogórskiej parafii pw. Świętych Erazma i Pankracego. W 1957 roku po reorganizacji tejże parafii osada Czarne przechodzi pod kuratelę parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Z tą chwilą rozpoczęto regularną katechizację w Czarnem, prowadzoną przez księży z tej garnizonowej świątyni. Odbywała się ona w prywatnym mieszkaniu pp. Świniuchów przy ul. Nowej 2. Jako punkt katechetyczny przetrwał on aż do 1971 roku. W tym też roku, staraniem ks. płka Wilhelma Kubsza, proboszcza parafii Świętego Krzyża, katechizację przeniesiono do domu przy ul. Czarnoleskiej 5. Stan taki dotrwał do roku 1977, kiedy to wskutek choroby osobiście prowadzącego lekcje religii ks. Kubsza, zastąpił w tych obowiązkach ks. Zbigniew Stefaniak.
Cdn.