„Do pełnej kontemplacji oblicza Pańskiego nie możemy dojść o własnych siłach, ale jedynie poddając się prowadzeniu łaski. Tylko doświadczenie milczenia i modlitwy stwarza odpowiednie podłoże, na którym może dojrzeć i rozwinąć się bardziej prawdziwe, adekwatne i spójne poznanie tajemnicy” (Jan Paweł II Novo Millennio Ineunte, 20).

Zakończenie Oktawy Bożego Ciała

Oktawa Bożego Ciała jest przedłużeniem obchodów uroczystości liturgicznej na cały tydzień. Kiedyś w Kościele było kilkanaście oktaw, obecnie liczba ta została zmniejszona. Dziś kończy się Oktawa Bożego Ciała w Polsce, chociaż formalnie została zniesiona przez papieża Piusa XII. Mimo to w Polsce jej obchodzenie zostało zachowane jako zwyczaj. Z prośbą do Stolicy Apostolskiej zwrócił się w tej sprawie Episkopat Polski. Oktawa Bożego Ciała w Polsce nie ma więc charakteru liturgicznego, a jedynie zwyczajowy. 

W naszej parafii w czwartek 23 czerwca o godz. 18 została odprawiona Msza św. koncelebrowana przez Ks. Proboszcza i Ojca Ignacego Tomaszewskiego. Zakończyła ją procesja do 4 ołtarzy dookoła naszego kościoła. Po procesji Ks. Proboszcz pobłogosławił tradycyjne wianki przyniesione przez wiernych jako symbolu Bożych darów, jakimi Stwórca hojnie obdarzył ziemię, ludzi i wszelkie stworzenie.

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

16 czerwca po mszy św. o godz. 11 ruszyliśmy procesją po ulicach starszej części naszego osiedla, aby zamanifestować naszą wiarę wobec Najświętszego Sakramentu. I choć używa się w nazwie tylko „Boże Ciało”, wiadomo, że chodzi tu również o Jego Bożą Krew, które dopiero razem stanowią całego Chrystusa. Kościół rozumie to i wyraża w fakcie, że nie zawsze podaje się wiernym do spożycia Eucharystię w dwóch postaciach; wystarczy jedna postać Chleba albo Wina, która automatycznie zakłada konieczne dopełnienie. Podobnie dzieje się z wystawieniem Najświętszego Sakramentu, które głównie polega na adoracji Chrystusa pod postacią Chleba Eucharystycznego.

Na podstawie: https://polskakatolicka.org/pl/artykuly/corpus-christi-ndash-boze-cialo

ROCZNICA POŚWIĘCENIA NASZEGO KOŚCIOŁA ORAZ BIERZMOWANIE

Dnia 3 czerwca 2022 r. w naszej świątyni parafialnej dziękowaliśmy Bogu za dar tego miejsca i tych ludzi, którzy tę świątynie wznosili i tworzyli poprzez minione lata Żywy Kościół – Wspólnotę. W sposób szczególny modliliśmy się zwłaszcza za poprzednich proboszczów: śp. Ks. Zbigniewa Stefaniaka i śp. Ks. Jerzego Gniatczyka. Dziękowaliśmy Bogu za to, że znaleźli się ludzie, którzy ofiarowali miejsce, swoje siły, konkretną ofiarę materialną, swój czas, swoją pracę i umysł, swoje zdolności i serce dla tego, aby w tym miejscu, na Osiedlu Czarne powstał kościół. Ta świątynia to owoc konkretnego wysiłku, który podjęliśmy jako parafianie od 12. 08. 1990 roku, kiedy to ks. kardynał Henryk Gulbinowicz dokonał poświecenia i wmurowania kamienia węgielnego pod nasz kościół. Wspominaliśmy ten moment, kiedy w najbardziej uroczystym obrzędzie, 4 czerwca 2006 roku, dedykowano Bogu tę świątynię.

Niedziela, 29.05.2022 r. z kilku powodów okazała się w naszej Parafii wyjątkowa!

Ks. dr Tomasz Biszko, na mocy dekretu biskupa legnickiego, przestał być administratorem, a został pełnoprawnym Proboszczem Parafii p.w. św. Judy Tadeusza w Jeleniej Górze. Informacja ta została entuzjastycznie przyjęta przez wiernych obecnych w kościele.

Szczególnie uroczysty wymiar miała msza święta o godz. 12:30, która sprawowana była przez neoprezbitera, Krzysztofa Borysiewicza, w intencji ks. Tomasza z okazji 24 rocznicy święceń kapłańskich, a Ksiądz Proboszcz  modlił się w intencji ks. Krzysztofa. Liturgia sprawowana przez Księdza Prymicjanta była niezwykle podniosła. Młody kapłan wygłosił płomienną, poruszającą serce, homilię.

Podczas uroczystości nie zabrakło także odświętnej oprawy muzycznej, którą zapewnił chór parafialny, JUDA CANTORES pod kierownictwem p. Doroty Królikowskiej. Na zakończenie eucharystii, czcigodnym kapłanom, wręczone zostały kwiaty i złożone życzenia.

Po mszy św. ksiądz Krzysztof udzielał wiernym indywidualnego, prymicyjnego błogosławieństwa.

Księdzu Jubilatowi oraz Księdzu Prymicjantowi życzymy wielu lat wytrwałej posługi kapłańskiej, natchnienia Ducha Św. oraz jak największej rzeszy wiernych podczas odprawianych przez nich mszy św. i nabożeństw.

15-05, Pierwsza komunia Św.

W niedzielę, 15 maja podczas Mszy Św. o godz. 12:30 do sakramentu Komunii Św. po raz pierwszy przystąpiło 19 dzieci. Życzmy im z całego serca, aby przyjaźń z Jezusem trwała zawsze, a żywy przykład wiary oraz wsparcie rodziców i najbliższych pomagało im wzrastać w wierze. Obecnie trwa biały tydzień, podczas którego dzieci wraz z rodzicami zapraszamy na nabożeństwo maryjne o 17.45, a po nim na mszę świętą.

Liturgia Wigilii Paschalnej

Liturgię Wigilii Paschalnej, rozpoczęliśmy na zewnątrz kościoła, przy grocie Matki Bożej. Ks. Proboszcz poświęcił ogień, od którego następnie zapalił Paschał – wielką woskową świecę, która symbolizuje zmartwychwstałego Chrystusa. Na paschale kapłan wyżłobił znak krzyża, wypowiadając słowa: „Chrystus wczoraj i dziś, początek i koniec, Alfa i Omega. Do Niego należy czas i wieczność, Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki wieków. Amen”. Umieścił tam również pięć ozdobnych czerwonych gwoździ, symbolizujących rany Chrystusa oraz aktualną datę. Paschał ten został wniesiony do okrytej mrokiem świątyni, po czym wierni zapalili od niego swoje świece, przekazując sobie wzajemnie światło. Następnie ksiądz Tomasz, odśpiewał uroczystą pieśń  – Exultet – który ukazuje wspaniałość Bożego dzieła odkupienia świata – od grzechu Adama aż do zbawienia które dokonało się w Chrystusie.  Exultet – który, zaczyna się od słów: „Weselcie się już zastępy Aniołów w niebie! Weselcie się słudzy Boga! Niech zabrzmią dzwony głoszące zbawienie, gdy Król tak wielki odnosi zwycięstwo!”.

Wielka Sobota – święcenie pokarmów

Wielka Sobota jest dniem ciszy Kościoła po śmierci Zbawiciela. Tego dnia nie sprawuje się Eucharystii. Adorujemy  Najświętszy Sakrament w Grobie Pańskim. O godz. 9.00 celebrowaliśmy liturgię godzin – jutrznię połączoną z godziną czytań. Święcenie pokarmów odbywało się o godz. 10.00, 11.00, 12.00, 13.00, 14.00. Dary złożone podczas poświęcenia pokarmów, zostaną przekazane dla  biednych z naszej parafii oraz uchodźców z Ukrainy. 

Liturgia Wielkiego Piątku

W Wielki Piątek o godz. 18:00 rozpoczęliśmy liturgię Męki Pańskiej. Ks. Proboszcz leżąc krzyżem oddał hołd Jezusowi i Krzyżowi. Następnie  po odczytaniu tekstu księgi Izajasza o cierpiącym słudze Jahwe i listu do Hebrajczyków, odśpiewaliśmy uroczyście tekst Ewangelii wg. św. Jana o ukrzyżowaniu Jezusa w podziale na role. W roli Jezusa wystąpił ks. Proboszcz, pozostałe trzy role śpiewały osoby z rodziny państwa Niewiadomskich: rolę Piotra – Kuba, rolę odźwiernej – Ola, zaś narratorem był tradycyjnie Marek. Chór parafialny JUDA CANTORES śpiewał w imieniu tłumu Żydów. Po odczytaniu Ewangelii, ważną częścią nabożeństwa była obszerna modlitwa powszechna m. in. za cały Kościół Święty, papieża, o jedność chrześcijan, o nawrócenie Żydów i niewierzących. Była też specjalna prośba w intencji pokoju na Ukrainie. Następnie po procesyjnym wniesieniu krzyża przez ministrantów i odsunięciu przez ks. Proboszcza, wierni adorowali krzyż. Po przyjęciu Eucharystii Najświętszy Sakrament został procesyjnie zaniesiony do symbolicznego grobu. Adoracja indywidualna trwała do godziny 22. Ofiara pieniężna zebrana podczas tego nabożeństwa jest przeznaczona tradycyjnie na opiekę nad Bożym Grobem w Jerozolimie.

WIELKI CZWARTEK

Mszą Świętą Wieczerzy Pańskiej rozpoczęliśmy Święte Triduum Paschalne, które będzie prowadziło całą naszą Wspólnotę Parafialną przez Wieczernik, Mękę i Śmierć do Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.

Po dwóch pandemicznych latach to będzie pierwsza Wielkanoc bez obostrzeń sanitarnych i limitów w kościołach. Przez ostatnie dwa lata święte Triduum Paschalne, które przeżywaliśmy, było ograniczone pandemią koronawirusa. W 2020 r. w kościele było zaledwie kilka osób ze względu na wprowadzone odgórnie limity. To był nieprawdopodobnie trudny czas. W tym roku wreszcie można  celebrować liturgię Triduum Paschalnego w sposób uroczysty, w pełni rozbudowany, bez żadnych ograniczeń za czym wszyscy tęsknili. A widoczne to było w licznej rzeszy wiernych, którzy wypełnili prawie wszystkie ławki naszego kościoła.