„Do pełnej kontemplacji oblicza Pańskiego nie możemy dojść o własnych siłach, ale jedynie poddając się prowadzeniu łaski. Tylko doświadczenie milczenia i modlitwy stwarza odpowiednie podłoże, na którym może dojrzeć i rozwinąć się bardziej prawdziwe, adekwatne i spójne poznanie tajemnicy” (Jan Paweł II Novo Millennio Ineunte, 20).
  • Home
  • AKTUALNOŚCI
  • 22 listopada, wspomnienie Św. Cecylii patronki muzyki sakralnej

22 listopada, wspomnienie Św. Cecylii patronki muzyki sakralnej

22 listopada obchodzimy wspomnienie św. Cecylii patronki śpiewu, chórzystów i organistów. Z tej okazji o godz. 18:00 została odprawiona msza św w intencji chóru parafialnego JUDA CANTORES

Na podstawie: https://www.ck.przemysl.pl/ck/swieta-cecylia-patronka-spiewu,2710.html

Cecylia urodziła się na początku III wieku w zamożnej rzymskiej rodzinie. Będąc chrześcijanką postanowiła złożyć ślub czystości. Została jednak zmuszona przez rodziców do małżeństwa z poganinem Walerianem. Cecylia nie tylko zachowała swoje dziewictwo, ale również nawróciła na wiarę chrześcijańską swojego męża i jego brata, Tyburcjusza. Krótko potem rozpoczęły się prześladowania chrześcijan, prawdopodobnie za panowania cesarza Aleksandra Sewera. Za wyznawaną wiarę najpierw ścięto Waleriana i jego brata, a następnie aresztowano również Cecylię, która poniosła śmierć męczeńską po długotrwałych torturach.

W IX wieku w rzymskich katakumbach Kaliksta odnaleziono ciało Cecylii, które znajdowało się w nienaruszonym stanie. Przeniesiono je następnie do bazyliki św. Cecylii na Zatybrzu, którą wedle przekazu zbudowano na miejscu domu świętej.

Legenda o tym, że Cecylia grała na organach i innych instrumentach narodziła się dopiero w późnym średniowieczu. Stało się to zapewne na skutek błędnego tłumaczenia tekstu antyfony śpiewanej w jej wspomnienie  przez kopistę. Słowa: cantantibus organis, Cecilia virgo in corde suo soli Domino decantabat (w czasie gdy brzmiały instrumenty, dziewica Cecylia śpiewała w swoim sercu jedynemu Panu) interpretowano wówczas dosłownie. Cecylię więc przedstawiano śpiewająca przy akompaniamencie organów (łacińskie słowo organis utożsamiano z organami). Tymczasem antyfona ta ma zupełnie inne znaczenie. W jej najstarszych zapisach znajdziemy słowa candentibus organis, czyli „przy płonących instrumentach”. Zapewne więc chodziło nie o  instrumenty muzyczne, lecz narzędzia tortur. Tekst prawdopodobnie sławi więc Cecylię, która w chwili męczeństwa śpiewała Bogu w swoim sercu.