2017-05-27 PARAFIALNA PIELGRZYMKA PO ŚLADACH ŚW. JADWIGI.
W pielgrzymce śladami św. Jadwigi Śląskiej z okazji Roku Jadwiżańskiego, obchodzonego w śląskich diecezjach, udział wzięli przedstawiciele dwóch jeleniogórskich parafii: św. Judy Tadeusza oraz św. Erazma i Pankracego. Duchową opiekę sprawował i grupie przewodniczył ks. Mariusz Majewski.
TRZEBNICA
Pierwszym i najważniejszym punktem naszego pielgrzymowania była Trzebnica. Tam, w bazylice św. Jadwigi i św. Bartłomieja uczestniczyliśmy we Mszy św. Po niej brat Marcin z zakonu salwatorianów, oprowadził nas po świątyni, ale najpierw wysłuchaliśmy opowieści o życiu Świętej, która prowadziła wiele dzieł dobroczynnych w Trzebnicy, otaczając opieką biedaków, fundowała szpitale i przytułki.
Bazylika jest bogato zdobioną świątynią barokową, chociaż – jak podkreślił przewodnik – można w niej znaleźć inne style architektoniczne: romański i gotycki. Bardzo ważnym miejscem w kościele jest sarkofag świętej Jadwigi, który znajduje się po prawej stronie prezbiterium. Między kolumnami z czarnego marmuru widoczna jest alabastrowa postać Świętej, przedstawiona z głową lekko uniesioną ku ołtarzowi. W prawej ręce trzyma model bazyliki, a w drugiej tak bardzo charakterystyczną dla siebie figurkę Maryi, z którą się podobno nie rozstawała.
W zakrystii mogliśmy zobaczyć bogato zdobione, cenne relikwiarze, a także rekonstrukcję twarzy św. Jadwigi , dokonaną na podstawie zachowanej czaszki.
LEGNICKIE POLE
Kolejnym miejscem związanym ze św. Jadwigą było Legnickie Pole, zwane kiedyś Dobrym Polem. To tutaj 9 kwietnia 1241r. z najeźdźcami mongolskimi zwarło się w boju rycerstwo polskie dowodzone przez księcia śląskiego Henryka II Pobożnego. Bitwa zakończyła się porażką sił książęcych i śmiercią syna św. Jadwigi.
Najpierw zwiedziliśmy Muzeum Bitwy Legnickiej, które mieści się w najstarszej zachowanej świątyni Legnickiego Pola. Według tradycji świątynię wzniesiono w miejscu odnalezienia zwłok księcia Henryka Pobożnego. Wśród eksponatów zobaczyć mogliśmy przykłady broni używanej wówczas przez Polaków i Mongołów (łuki, kusze, miecze, tarcze, hełmy, topory, kolczugi), stare ryciny ilustrujące bitwę, a także kopię nagrobka Henryka II Pobożnego, a przede wszystkim obejrzeć prezentację multimedialną o przebiegu bitwy.
Niedaleko muzeum znajduje się przepiękna bazylika, powstała w miejscu, gdzie odbyła się bitwa. Zanim weszliśmy do świątyni, zachwyciła nas fasada kościoła, która jest dwukondygnacyjna i ujęta dwiema wieżami, nakrytymi hełmami w formie książęcych mitr. Mogliśmy następnie podziwiać kunsztowne wyposażenie tej świątyni. Zdobią ją bowiem freski o żywych kolorach (z niezwykłym złudzeniem optycznym). Największy znajduje się na sklepieniu nawy głównej i ilustruje Odnalezienie Krzyża Świętego. W ołtarzu głównym, ujętym kolumnami i zwieńczonym bogatą dekorację snycerską umieszczony jest obraz św. Jadwigi przy zwłokach syna, na tle obleganej przez Tatarów Legnicy, namalowany przez flamandzkiego malarza Johanna Franza de Backera. Obrazy w ołtarzach bocznych namalował Wenzel Lorenz Reiner z Pragi.
Na emporze muzycznej umieszczony został prospekt organowy, dekorowany m.in. figurami muzykujących aniołów Jest to dzieło Adama Horatiusa Caspariniego z 1731 r. I tutaj warto dodać , iż bazylikę tę i jeleniogórską łączy właśnie osoba twórcy prospektu organowego.
LEGNICA
Zwiedzanie Legnicy rozpoczęliśmy od miejsca Cudu Eucharystycznego – sanktuarium św. Jacka. O tym wydarzeniu opowiedział nam ks. dr Andrzej Ziombra. Swój przekaz zakończył stwierdzeniem, że wierzy iż to, co się stało w jego parafii, posłuży pogłębieniu kultu Eucharystii i będzie owocowało wpływem na życie osób zbliżających się do tej Relikwii. To dla nas jest może niezrozumiały, przedziwny Znak, ale powinniśmy go traktować jako szczególny wyraz życzliwości i miłości Pana Boga, który tak bardzo zniża się do człowieka.
Po kolejnych legnickich zabytkach oprowadzał nas Diakon Adrian. Zaczęliśmy od zamku Piastów Śląskich, którego historię przybliżył nam na dziedzińcu zamkowym. Jedyną rzeczą, którą zobaczyliśmy w tym obiekcie były relikty późnoromańskiej kaplicy zamkowej p.w. św. św. Benedykta i Wawrzyńca, wzniesionej ok. 1220r. przez księcia Henryka I Brodatego. Jest to najstarsza część zamku.
Tekst i zdjęcia: Barbara Ludorowska
Przejdź do treści