„Do pełnej kontemplacji oblicza Pańskiego nie możemy dojść o własnych siłach, ale jedynie poddając się prowadzeniu łaski. Tylko doświadczenie milczenia i modlitwy stwarza odpowiednie podłoże, na którym może dojrzeć i rozwinąć się bardziej prawdziwe, adekwatne i spójne poznanie tajemnicy” (Jan Paweł II Novo Millennio Ineunte, 20).

2026-10-19, Msza św. w intencji Ks. Jerzego Gniatczyka

Kazanie Ks. Proboszcza podczas Mszy Św. o godz. 18:00

Drodzy Bracia i Siostry!

W dzisiejszej Ewangelii Jezus opowiada przypowieść o człowieku, który zgromadził wielkie bogactwa i myślał, że dzięki nim zapewni sobie spokojną przyszłość. Usłyszał jednak słowa: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie”.
To mocne przypomnienie, że życie jest kruche, a to, co materialne, przemija. Człowiek może wiele zgromadzić, wiele osiągnąć, ale najważniejsze jest to, co zgromadził w swoim sercu i co pozostawił w sercach innych ludzi.
Dziś, w kolejną rocznicę śmierci księdza Jerzego, proboszcza naszej parafii, stajemy przed Bogiem z modlitwą i wdzięcznością. Wspominamy jego kapłańską posługę, sprawowane sakramenty, głoszone słowo Boże i spotkania z ludźmi. Każdy kapłan pozostawia po sobie coś więcej niż wspomnienia — pozostawia ziarno wiary, zasiane w sercach tych, którym służył.
Być może pamiętamy jego słowa, rady, gesty życzliwości, obecność w ważnych chwilach naszego życia. Być może nie wszystko było łatwe i nie wszystko pamiętamy jednakowo. Dziś nie chodzi o ocenianie, ale o modlitwę, wdzięczność i powierzenie go Bożemu miłosierdziu.
Jezus mówi nam, abyśmy byli „bogaci przed Bogiem”. Takim bogactwem nie są pieniądze ani stanowiska, lecz dobroć, wiara, miłość i wierność powołaniu. To właśnie one mają wartość, która nie przemija.
Dlatego dzisiejsza Eucharystia jest nie tylko wspomnieniem zmarłego proboszcza. Jest również pytaniem skierowanym do każdego z nas: co ja zostawię po sobie? Czy ludzie będą pamiętać przede wszystkim to, co posiadałem, czy raczej dobro, które otrzymali ode mnie?
Prośmy Pana, aby księdza Jerzego przyjął do swojego królestwa, a nam dał serca wolne od przywiązania do tego, co przemija, i otwarte na to, co wieczne.
Niech ta Eucharystia będzie wyrazem naszej pamięci, wdzięczności i nadziei, że w Bogu żadne dobro nie ginie, a miłość silniejsza jest niż śmierć. Amen.

Przejdź do treści