„Do pełnej kontemplacji oblicza Pańskiego nie możemy dojść o własnych siłach, ale jedynie poddając się prowadzeniu łaski. Tylko doświadczenie milczenia i modlitwy stwarza odpowiednie podłoże, na którym może dojrzeć i rozwinąć się bardziej prawdziwe, adekwatne i spójne poznanie tajemnicy” (Jan Paweł II Novo Millennio Ineunte, 20).

Liturgia Wielkiej Soboty

W sobotę 8-04 o godz. 21:00 rozpoczęła się uroczysta liturgia Wielkiej Soboty – od zapalenia świecy paschalnej od ogniska przy grocie Maryi. Po wniesieniu paschału do kościoła pogrążonego w ciemności wierni zapalili swoje świece przy głośnym wołaniu celebransa: „Światło Chrystusa”. Świece te są symbolem zwycięstwa światła nad ciemnością oraz życia nad śmiercią.

Następnie wysłuchaliśmy czytań, m.in. o stworzeniu świata, przejściu Żydów przez Morze Czerwone i zatopieniu Egipcjan. Czytaniom tym towarzyszył chór parafialny JUDA CANTORES pod kierownictwem p. Doroty Królikowskiej. Ewangelia wg św. Jana opowiadała dziś o zmartwychwstaniu Jezusa. Podczas kazania ksiądz powiedział między innymi, że Chrystus jest światłem, które nigdy nie gaśnie, które rozświetla wszelki mrok jest słońcem które nie zna Zachodu. „Ja Jestem światłością świata, kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności lecz będzie miał światło życia”. Światło to także atrybut świętości. Tak jak Chrystus jest światłością świata, tak Święty będąc podobnym do Boga również jest światłem, które oświeca innych jak żyć. Chrystus zmartwychwstały pociąga nas do swojego światła czyli zaprasza nas do świętości. „Tak niech świeci nasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca naszego, który jest w niebie”. Wszyscy chrześcijanie, także my, są powołani do pełni życia chrześcijańskiego.

W czasie mszy św. po odmówieniu litanii do wszystkich świętych, przy zapalonych paschałach, odnowiliśmy przyrzeczenia chrzcielne, wyrzekliśmy się przywiązania do grzechów i wyznaliśmy wiarę, mogąc zyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami. Na zakończenie liturgii udaliśmy się na procesję rezurekcyjną dookoła kościoła, aby oznajmić światu, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał. Na zakończenie odśpiewaliśmy tradycyjną pieśń „Te deum laudamus”, zaś chór zaintonował „Oto są baranki młode”. Rozpoczęła się Oktawa Wielkanocna.

M. Ludorowski

Przejdź do treści