WARTO PRZEJŚĆ OD MINIMUM DO MAXIMUM. Rekolekcje wielkopostne w naszej Parafii.
Czym jest czas rekolekcji? Na to pytanie odpowiedział prowadzący te ćwiczenia duchowe w naszej Parafii, o. dr Jan Janus OFMConv. To czas zatrzymania się nad sensem życia, które szybko mija. To czas renowacji życia, remontu serca. To czas przyjrzenia się kondycji serca. To powtórne zbieranie. Zbieranie czego? Robienie bilansu: ile ciemności, ile zła, ale nie tylko. Ten rekolekcyjny remont i przyglądanie się swojemu sercu, to coś więcej niż tylko to, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, czyli patrzenie na swoje minusy, na to co w nas grzeszne, ale przede wszystkim ocena, ile we mnie jest dobra. Bo naszym powołaniem nie jest powstawanie z grzechów, nieustanna walka ze złem. To jest MINIMUM. Nasze powołanie to MAXIMUM. Mamy nie tylko nie grzeszyć, ale też kochać. To powstanie z minimum do maximum to jest nasze powołanie. Rekolekcje – to czas rewizji życia i przejścia od tego, co muszę do tego, co mogę.
Ojciec Rekolekcjonista przypomniał nam rzeczy oczywiste z punktu widzenia naszej wiary, ale sprawy, o których nieraz wielu z nas zapomniało. Na przykład to, że zło jest brakiem dobra. Nie wystarczy nie czynić nic złego,
przestrzegać Prawa. Gdy tylko nie czyni się zła, to pozostaje w nas przestrzeń dla zła. Dlaczego Adam jest winny upadku? Bo NIC nie zrobił widząc zło, które czyniła Ewa. Bóg powołuje nas nie tylko do przestrzegania przykazań, ale do miłości. Bóg powołuje nas od tego, co muszę, do tego co mogę jeszcze uczynić. A Adam nic nie uczynił.
Rekolekcje mają nas ukierunkować na Boga, na zawrócenie z drogi w ciemność, na powrót w stronę światłości. W tym nie jesteśmy sami, bo On podążą za nami i pomaga. On jest blisko. W czasie rekolekcji właśnie powinniśmy ten fakt odkryć niejako na nowo. Bo On jest nie tylko w miejscach naszych bitew, ale on jest w naszych przegranych. To właśnie stamtąd Bóg podnosi nas z popiołów do nowego życia.
Rekolekcjonista w swoich rozważaniach nawiązał do czytań mszalnych, ale też do dekoracji umieszczonej przed amboną, która jest niejako artystyczną ilustracją tych duchowych ćwiczeń w naszej Wspólnocie. Bo w kolejnych dniach będziemy się przyglądać naszym pragnieniom i uczyć się tego, aby w naszym życiu nie przekształciły się w pożądliwości, które na skutek działań złego ducha zaczną nad nami panować. PRAGNIENIA CIAŁA, PRAGNIENIA POSIADANIA, PRAGNIENIA BYCIA KIMŚ – PYCHA to tematy kolejnych dni rekolekcyjnych spotkań.
ZAPRASZAMY!
opr. i foto: Barbara Ludorowska
Przejdź do treści