W IV niedzielę Wielkiego Postu rozpoczęliśmy rekolekcje parafialne. Prowadzi je ks. Andrzej Szarzyński – proboszcz parafii w Jeżowie Sudeckim. Otoczmy go modlitwą i zaplanujmy sobie czas, by cała rodzina mogła się przygotować do głębokiego przeżycia Świąt Wielkanocnych. Program rekolekcji w gablocie oraz na naszej stronie. We wtorek okazja do spowiedzi wielkanocnej: o godzinie 8.30 i 17:30
Wielki Post „rozpędza się”, także nasza młodzież zaczyna brać udział w Drogach Krzyżowych. Oby tak dalej.
Zdjęcia Jan Foremny
Dobrą praktyką niezależnie od pory roku jest wdrażanie młodego pokolenia do praktyk religijnych. W drugi piątek Wielkiego Postu dzieci wzięły udział w Drodze Krzyżowej połączonej z katechezą. Zachęcamy rodziców i dziadków, aby angażowali swoje pociechy do poznania przebogatej i głębokiej mistyki Kościoła, która niestety przegrywa konkurencję z „magią” telewizji, smartfonów i komputerów. To wymaga wysiłku, ale opłaca się. W końcu jedno życie, jedna śmierć i jeden sąd ostateczny.
Droga Krzyżowa jest nabożeństwem szczególnie odpowiednim dla okresu Wielkiego Postu (wówczas w Kościele odprawiana jest co piątek), chociaż nie jest z nim ściśle związana. Odprawia się ją także przy okazji rekolekcji, misji parafialnych oraz w czasie pielgrzymek. Może przyjąć formę zarówno nabożeństwa publicznego, jak i prywatnego.
Tyle już razy w życiu przeżywaliśmy Środę Popielcową, tyle już razy rozpoczynaliśmy Wielki Post. I za każdym razem powraca z coraz większą wyrazistością pytanie; „I co się w moim życiu zmieniło?”
Być może nawoływanie Chrystusa: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mt 1,15) pozostaje nadal zadaniem do wykonania? Każdy Wielki Post, to kolejna okazja do wyrwania się z marazmu i nijakości, do krytycznego spojrzenia na swoje życie, do podjęcia na nowo wysiłku zmiany, nawrócenia, do otrząśnięcia się i rozpoczęcia na nowo. Warto co roku podejmować taki wysiłek. Warto, bo może bez tego corocznego posypania głowy popiołem zapomniałbyś w ogóle, że „z prochu powstałeś i w proch się obrócisz” (Rdz 3,17–19).
Dzisiaj Kościół katolicki obchodzi Światowy Dzień Chorego. Jest to kolejna – obok wielu innych ważnych pomysłów duszpasterskich – niezwykle cenna inicjatywa Jana Pawła II, będąca odzewem na zgłaszane od wielu lat z różnych stron prośby i postulaty, aby przynajmniej jeden dzień w roku poświęcić w sposób szczególny tym, którzy fizycznie i duchowo nie mogą w pełni korzystać z życia i oczekują naszej pomocy i wsparcia oraz ich opiekunom. W odpowiedzi na te głosy Ojciec Święty ustanowił w liście z 13 maja 1992 r. wspomniany Światowy Dzień Chorego. W tym roku jest on obchodzony już po raz 29 /na podstawie https://ekai.pl/.
3 lutego Kościół katolicki wspomina św. Błażeja. Tego dnia w wielu kościołach udzielane jest tzw. błogosławieństwo św. Błażeja, uważanego m.in. za patrona chorób gardła.
Także w naszej Wspólnocie po zakończonej Eucharystii, mogliśmy otrzymać specjalne błogosławieństwo połączone z prośbą o zachowanie od chorób gardła. Podczas tej ceremonii ks. Proboszcz błogosławił gardło dwiema skrzyżowanymi świecami.
Kościół katolicki obchodzi wtorek, 2 lutego święto Ofiarowania Pańskiego. W polskiej tradycji bardziej znane jest jako święto Matki Boskiej Gromnicznej, gdyż tego dnia święci się świece. W święto Ofiarowania Pańskiego Kościół obchodzi też Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. Hasło tegorocznego to „osoby konsekrowane świadkami miłosierdzia”. Dzień ten ustanowił papież Jan Paweł II w 1997 r. Papież Franciszek ogłosił rok 2015 Rokiem Życia Konsekrowanego, który kończy się w uroczystość Matki Bożej Gromnicznej.
W tym roku, z powodu pandemii nie będzie tradycyjnej wizyty duszpasterskiej. W czwartek /7.01/ rozpoczęliśmy spotkania kolędowe w kościele. Wierni przychodzą za to na wspólne nabożeństwa wieczorne i składają ofiary kolędowe, a także na utrzymanie porządku w kościele. Spotkania kolędowe mają następujący porządek: Msza św. w intencji o Boże błogosławieństwo dla nas oraz o życie wieczne dla zmarłych z naszych rodzin. Po Mszy św. odmawiana jest modlitwa błogosławieństwa nad zebranymi oraz nad tymi, którzy z powodu choroby zostali w domach.
10 stycznia 2004 r zmarł ks. ppłk Zbigniew Mieczysław Stefaniak, kapelan Wojska Polskiego. Do dnia śmierci pełnił posługę wicedziekana Śląskiego Okręgu Wojskowego oraz proboszcza garnizonu Brzeg.
Uroczystość pogrzebowa w Brzegu, pod przewodnictwem bp. Jana Tyrawy, odbyła się 13 stycznia br. Pożegnaniu ks. ppłk. Z. Stefaniaka i odprowadzeniu jego doczesnych szczątków na miejsce spoczynku w rodzinnej parafii Poniatowice pod Oleśnicą, 15 stycznia br., przewodniczyli bp polowy Sławoj Leszek Głódź.
Ks. Zbigniew Mieczysław Stefaniak urodził się 10 lutego 1946 roku w Ligocie Polskiej w województwie dolnośląskim, jako syn Adama i Józefy z domu Podyma. Pochodził z rodziny rolniczej. Do Szkoły Podstawowej w Ligocie Polskiej uczęszczał w latach 1953-1960, Liceum Ogólnokształcące w Sycowie ukończył w 1964 r. Po maturze wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego we Wrocławiu, skąd po roku został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej w Brzegu. Jesienią 1967 r. wrócił do seminarium. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk arcybiskupa Bolesława Kominka 26 maja 1973 r.
Przejdź do treści