Pielgrzymka do Medjugorje była niezwykłym przeżyciem duchowym dla każdego, kto zdecydował się wziąć w niej udział. Codzienna msza święta, adoracja Najświętszego Sakramentu, wspólne rozważanie tajemnic różańca świętego, podczas którego Pozdrowienie Anielskie i Modlitwa Pańska rozbrzmiewały we wszystkich językach, dawały poczucie, że jest się częścią prawdziwej wspólnoty Kościoła, żywej i pełnej wiary.
W sobotę 27 lipca i w niedzielę, 28 lipca po Mszach św. Ksiądz Proboszcz pobłogosławił pojazdy i ich użytkowników z racji przypadającego 25 lipca wspomnienia św. Krzysztofa, patrona kierowców i podróżnych. Ofiary złożone podczas tych obrzędów zostaną przeznaczone na pomoc misjonarzom na zakup środków transportu. A my przypominamy: Jeźdź ostrożnie i odpowiedzialnie. Niemieckie porzekadło mówi zaś: „Nie jedź szybciej niż twój Anioł stróż jest w stanie za tobą polecieć „:)
M.L.: Dzisiaj naszym gościem jest siostra Lucyna, nasza parafianka, która obecnie posługuje na Ukrainie w Kijowie. Korzystając z jej obecności u nas, poprosiłem, aby zechciała przybliżyć nam co się tam dzieje. Dlatego proszę opowiadać siostro Lucyno 😊.
S.L.: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Mam na imię Siostra Lucyna Grzaśko i jestem z Misyjnego Zgromadzenia Sióstr Służebnic Ducha Sw. Cieszę się niezmiernie z tego że znowu jestem w tej parafii w pięknej Jeleniej Górze i chcę zaprosić wszystkich, którzy będą to czytać do tego, aby abyście byli razem z nami w Ukrainie, szczególnie w Kijowie,
S.L.: Było pytanie: co się dzieje? Trzeci rok wojny, to jest trudny okres dlatego, że ciągle wszyscy oczekujemy na zakończenie tego kryzysu, który powstał w czasie tej wojny. Wiemy że wojna obejmuje cały kraj. Na Ukrainę spadają rakiety, są miny, bomby i różne rzeczy, które są właśnie taką „niespodzianką” i ludzie giną. Powiem że w całości Ukrainy nie ma wybranego miejsca, że gdzieś więcej, a gdzieś mniej… My ciągle wszyscy, jesteśmy zagrożeni. Ja powiem o Kijowie, bo przyjechałam stamtąd.
3 lipca przypada święto św. Tomasza – jednego z dwunastu apostołów Jezusa. Jest on patronem Indii, Portugalii, architektów, budowniczych, cieśli, geodetów, murarzy, stolarzy, małżeństw i teologów.
Ewangelie niewiele mówią nam o osobie Tomasza. Jednak z kart Pisma Świętego możemy wywnioskować, że był on gorliwym uczniem o nieco gwałtownym usposobieniu. Nie będziemy tym razem przytaczać najbardziej znanemu opisowi niedowiarstwa tego apostoła, ale warto wspomnieć, że św.Jan Maria Vianney mówił o św. Tomaszu tak: „Niedowiarstwo św. Tomasza więcej uczyniło nawróceń u grzeszników, niż posłuszna wiara pozostałych Apostołów”
Według tradycji chrześcijańskiej oraz apokryfów Apostoł Tomasz miał on głosić Ewangelię wśród Partów, Medów i Persów, a potem w Indiach Południowych, gdzie poniósł śmierć męczeńską około roku 67. W III wieku jego relikwie zostały przeniesione do Edessy, następnie w XIII wieku na wyspę Chios i w końcu do Ortony.
W ikonografii św. Tomasz ukazywany był pierwotnie jako młodzieniec, natomiast później przedstawiany był jako starszy mężczyzna w tunice i płaszczu. Jego atrybutami są: kątownica, kielich, księga, miecz, serce, włócznia, którą go przeszyto, zwój.
Pod koniec popołudniowej mszy św. parafianie z naszego kościoła oraz innych parafii złożyli Ks. Proboszczowi serdeczne życzenia i gratulacje z okazji imienin. Do życzeń dołącza się redakcja strony www.
Dziś zakończyła się oktawa uroczystości Bożego Ciała. Codziennie po mszy św. wieczornej, odbywały się procesje eucharystyczne wokół kościoła. Dzieci pierwszokomunijne oraz rocznicowe w strojach liturgicznych oraz dzieci sypały kwiatki. W czwartek 6 czerwca, na zakończenie oktawy, po wieczornej mszy świętej o godz. 18.00, wyruszyła procesja wokół kościoła do czterech ołtarzy. Po procesji i nabożeństwie Ks. Proboszcz poświęcił kwietne wianki z ziół z naszych ogrodów i działek.
W czwartek 30 maja obchodziliśmy uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Po mszy świętej o godz. 11.00 wyruszyliśmy z procesją do czterech ołtarzy. Przeszliśmy ulicami: Czarnoleską, Nową, Jaśminową, i znów Czarnoleską, powracając do naszej świątyni. Liczny udział w procesji wzięli mieszkańcy osiedla Czarne, dzieci pierwszokomunijne i obchodzące rocznicę Pierwszej Komunii Świętej, idąc w strojach komunijnych. Niesione były też feretrony i baldachimu zaś dziewczynki tradycyjnie sypały kwiaty na drodze proceji. Dziękujemy wszystkim, dzięki których pracy i zaangażowaniu, ten dzień był dla nas niezwykły, pełen chwały i błogosławieństwa Bożego.
Po przyjęciu pierwszej Komunii Świętej przez następny tydzień dzieci uczęszczały wraz z rodzicami na popołudniowe nabożeństwa majowe o 17.45, a po nich na mszę świętą w swoich uroczystych, białych strojach. Życzymy im oraz ich rodzinom z całego serca, aby przyjaźń z Jezusem trwała zawsze.
M. Ludorowski
Dzisiejsze niedziela, 7-04-2024r, pierwsza po niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego w Kościele Katolickim jest obchodzona jako: przewodnia, biała czy też Miłosierdzia Bożego. O ten ostatni tytuł prosił sam Pan Jezus za pośrednictwem Świętej Siostry Faustyny. Od ponad dziesięciu lat tą niedzielą rozpoczynamy Tydzień Miłosierdzia. Chcemy uwielbiać nieskończone Boże Miłosierdzie, a jednocześnie podjąć refleksję, czy sami jesteśmy miłosierni. Po mszach św. odbyła się zbiórka do puszek na statutową działalność naszej Caritas. Wtedy też Ks. Proboszcz poświęcił książeczki do nabożeństwa i uroczyście wręczył je dzieciom, które przyszły na mszę św. o godz. 11:00.
M. Ludorowski
W sobotę 30-03 o godz. 20:00 rozpoczęła się uroczysta liturgia Wielkiej Soboty – od zapalenia świecy paschalnej w ognisku przy grocie Maryi. Po wniesieniu paschału do kościoła pogrążonego w ciemności wierni zapalili swoje świece przy głośnym wołaniu celebransa: „Światło Chrystusa”. Świece te są symbolem zwycięstwa światła nad ciemnością oraz życia nad śmiercią.
W Wielką Sobotę w Kościele katolickim w ciągu dnia trwa święcenie pokarmów i adoracja Chrystusa złożonego do grobu. Zgodnie z polskim obyczajem przy symbolicznym grobie czuwa warta – ministranci, harcerze, niekiedy strażacy w galowych mundurach.
Tego dnia nie tylko katolicy przychodzą do kościołów z koszykami wypełnionymi jajkami, chlebem, wędliną; w tzw. święconym lub inaczej święconce są też sól, czasem ciasta czy słodycze, bukszpanowe gałązki i bardzo często baranek – symbol zmartwychwstałego Jezusa. Księża święcą te pokarmy, które są przeznaczone na świąteczny stół. Tym samym w Kościele katolickim kończy się czas postu.
Przejdź do treści