2018-06-10 Niedziela – Chrzest Leny
W niedzielę podczas Maszy św. o godzinie 12:30 nasza parafia wzbogaciła się o nowego człowieka – Lenę, ochrzczoną w Baptysterium przez ks. Proboszcza.
Author Archive
4 czerwca rocznica poświęcenia naszego kościoła
W poniedziałek, 4 czerwca o godz. 18 w naszej parafii – w rocznicę poświęcenia kościoła, która miała miejsce w dniu 4 VI 2006 r. była celebrowana uroczysta Msza św. połączona była z udzieleniem młodzieży sakramentu bierzmowania. Liturgii przewodniczył ks. prałat Robert Kristman –proboszcz katedry legnickiej. W homilii zachęcał, aby młodzież pokochała Kościół, jako wspaniałą wspólnotę, prowadzącą ludzi niezawodnie do Boga. Podając wiele pouczających przykładów i świadectw, uświadomił zebranym, że nasza religia jest najbardziej prześladowaną na świecie. Nawet podczas tej Mszy św., statystycznie ujmując, mogło zginąć kilku Chrześcijan. Podczas Mszy św. dziękowaliśmy Bogu za naszą świątynię, w której możemy sprawować liturgię. Dziękowaliśmy też za ludzi, którzy przyczynili się do wzniesienia naszego kościoła, jak również za tych, którzy darem serca wspierają prace związane z kontynuacją programu ikonograficznego, tj., wystroju kościoła. Podczas Eucharystii poświęcony został obraz Andrzeja Boja – Wojtowicza, zamówiony przez naszą Parafię tj. tryptyk „Droga do Emaus”. Obok głównego celebransa i gospodarza parafii przy ołtarzu stanęli: dziekan rejonu jeleniogórsko-kamiennogórskiego, ks. Bogdan Żygadło oraz neoprezbiterzy (ks. Przemysław Rogusz z Chojnowa, ks. Mateusz Wyspiański ze Zgorzelca, ks. Przemysław Głuszek ze Szklarskiej Poręby), którzy po zakończonych uroczystościach udzielili zebranym indywidualnego błogosławieństwa prymicyjnego. Zobacz zdjęcia poniżej…2018-03 FESTYN PARAFIALNY – PRZYGOTOWANIA
Z okazji rocznicy poświęcenia naszego kościoła w dniu 4 czerwca 2006r w dzisiejszą niedzielę został zorganizowany festyn parafialny. Przygotowania do niego trwały długo, można powiedzieć, że od zakończenia zeszłorocznego festynu. Rada Parafialna pod przewodnictwem Ks. Proboszcza prowadziła przygotowania planowo tak, aby festyn odbył się sprawnie i był miło wspominany.
2018-06-03 FESTYN PARAFIALNY
O godzinie 12 wszystko było już gotowe: poustawiane namioty, ławki, stoły, stoiska, wystawy, scena, nagłośnienie, zasilanie elektryczne i inne media. Stoiska informacyjne przygotowali przedstawiciele służb lokalnych: Straży Pożarnej, Straży Miejskiej, Granicznej, Policji, Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, PSZOK-u, „Wodnika”, Informacji Turystycznej, Pogotowia Ratunkowego i innych służb. Dla najmłodszych przygotowano wiele zabaw i konkursów. Od strony artystycznej imprezę uświetniły m.in.: Kabaret PAKA, Chór Szkolny „Dziesiąteczki” ze Szkoły Podstawowej nr 10 w Jeleniej Górze, p. Adam Wolak, „AMDG”– Zespół wokalno-instrumentalny Zespołu Szkół Katolickich u św. Pankracego w Jeleniej Górze i Zespół „Karkonosze” z Gruszkowa.
2018-05-31 UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI PAŃSKIEJ
Kościół katolicki obchodzi w tym roku – 31 maja uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, nazywaną Bożym Ciałem. Święto to nie ma jednej wyznaczonej daty, która byłaby na stałe wpisana do kalendarzy. Jest świętem ruchomym, którego data uzależniona jest od tego, jak wypada Wielkanoc. A ta zawsze odbywa się w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni. Boże Ciało natomiast zawsze przypada 60 dni po Wielkiej Nocy i 10 dni po Zielonych Świątkach. Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa możemy się zatem spodziewać między 21 maja a 24 czerwca. Oznacza to również, że będzie to zawsze czwartek. Czwartek jednak nie jest przypadkowy. Według Kościoła Rzymskokatolickiego to właśnie w ten dzień odbyła się Ostatnia Wieczerza, podczas której Jezus Chrystus ustanowił sakrament Eucharystii. Wierni idą w procesji do czterech ołtarzy, aby publicznie wyznać i zamanifestować swoją wiarę.
PARAFIALNA PIELGRZYMKA DO SANKTUARIÓW POLSKI PÓŁNOCNO – WSCHODNIEJ
WARSZAWA – ŚWIĄTYNIA OPATRZNOŚCI BOŻEJ I PANTEON WIELKICH POLAKÓW
Nasze pielgrzymowanie rozpoczęliśmy od Eucharystii w Świątyni Opatrzności Bożej, podczas której ks. Mariusz Majewski zawierzył naszą Parafię Bożej Opatrzności.
Idea budowy Świątyni sięga czasów króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Wzniesienie Świątyni Opatrzności Bożej uchwalili w 1791 roku posłowie Sejmu Czteroletniego w podzięce za Konstytucję. Dwa dni po uchwaleniu Konstytucji 3 Maja Sejm Czteroletni podjął decyzję o wzniesieniu Świątyni, która będzie wyrazem dziękczynienia za uchwalenie Konstytucji. Budowla miała stanąć na terenie dzisiejszego Ogrodu Botanicznego. III rozbiór Polski uniemożliwił realizację. Mimo rozbiorów, Polacy nie zapomnieli o swojej przysiędze. Niemal od razu po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. wznowiono prace. Wybuch II wojny światowej, okupacja hitlerowska oraz dyktatura komunistyczna uniemożliwiły realizację budowy przez następne kilkadziesiąt lat. Z inicjatywą powrotu do idei wzniesienia Świątyni wystąpił Prymas Polski ks. kardynał Józef Glemp. W uchwale powziętej z okazji 200-lecia Konstytucji 3 Maja Komisja Konstytucyjna Senatu RP potwierdziła aktualność złożonego niegdyś ślubu. 13 czerwca 1999 r. Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił kamień węgielny pod budowę Świątyni. Do realizacji wybrano projekt pracowni architektonicznej Szymborskich.
11 listopada 2016 roku, w Narodowe Święto Niepodległości odbyły się uroczystości otwarcia dla wiernych Świątyni Opatrzności Bożej.( na podstawie: http://www.centrumopatrznosci.pl)
Po Mszy św. zwiedziliśmy z przewodnikiem świątynię i Panteon Wielkich Polaków, znajdujący się w podziemiach Świątyni Opatrzności Bożej. Nawiązuje on do tradycji chowania zasłużonych dla narodu w miejscach wyjątkowych. Podobnie jak na Wawelu,
są w nim grobowce osób wybitnych, których świadectwo życia zapisało się głęboko w historii naszego kraju i dlatego staje się wyjątkową pamiątką dla przyszłych pokoleń.
Obecnie w Panteonie swoje miejsce spoczynku znalazły znane i cenione osoby: ostatni prezydent na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski; poeta – ks. Jan Twardowski, pierwszy szef dyplomacji III RP – prof. Krzysztof Skubiszewski oraz niektórzy tragicznie zmarli
w katastrofie prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem. Swoje miejsce w Panteonie Wielkich Polaków, znalazły także relikwie, św. Jana Pawła II i św. Andrzeja Boboli, św. Urszuli Ledóchowskiej, bł. ks. Jerzego Popiełuszki , bł.Honorata Koźmińskiego, św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, bł. Edmunda Bojanowskiego, św. Stanisława Papczyńskiego i św. Maksymiliana Kolbego oraz św. brata Alberta Chmielowskiego. (na podstawie: http://www.centrumopatrznosci.pl/panteon-wielkich-polakow)
PARAFIALNA PIELGRZYMKA DO SANKTUARIÓW POLSKI PÓŁNOCNO – WSCHODNIEJ
RANCZO WILKOWYJE
Wyjątkowa niespodzianka czekała nas po drodze do Kodnia. Zajechaliśmy do Jeruzala, czyli na filmowe Ranczo Wilkowyje. Było niemal tak, jak w serialu „Ranczo”. Autobus objechał niewielki rynek w centrum wsi, obok znajduje się przystanek i sklep w barwach unijnych, a niedaleko kościół i słynna plebania. Oczywiście wszyscy zasiedli na najsłynniejszej w Polsce ławeczce i oczywiście z Mamrotem w dłoniach.
Legendarny Mamrot stoi na sklepowej półce, w centralnym miejscu. To ulubiony trunek serialowych bohaterów, który kosztuje niewiele ( 5 zł) Większość z nas zakupiła butelkę na pamiątkę. Co z zawartością? Czy można ją wypić? – Małymi łykami i jakoś się da. – radził ze śmiechem pan w sklepie.
Zajrzeliśmy również do kościoła parafialnego. Jest drewniany, zabytkowy, z 1757-1758 r.
PARAFIALNA PIELGRZYMKA DO SANKTUARIÓW POLSKI PÓŁNOCNO – WSCHODNIEJ
SANKTUARIUM KRÓLOWEJ PODLASIA W KODNIU
Wieczorem zajechaliśmy do Kodnia, dosłownie na drugi koniec Polski, ponieważ miejscowość ta położona jest w zakolach Bugu, tuż nad granicą białoruską. Przed Apelem Jasnogórskim w bazylice, zostaliśmy zapoznani z historią tego miejsca. Jest to późnorenesansowo-barokowy kościół św. Anny, który otrzymał tytuł bazyliki mniejszej. Zbudował go w latach 1631-1640 wojewoda miński Mikołaj Sapieha. W ołtarzu głównym świątyni znajduje się słynący cudami obraz Matki Boskiej de Guadalupe. Przez całe wieki obraz pozostawał w Rzymie. Gdy w 1631 r. do Wiecznego Miasta zawitał szukający nadziei na wyzdrowienie Mikołaj Sapieha, cudowny wizerunek znajdował się w jednej z watykańskich kaplic. Wzniesione do Matki Bożej modły okazały się skuteczne – Sapieha odzyskał zdrowie. Postanowił więc nie wracać do kraju bez obrazu. Nie mógł jednak wejść w jego posiadanie inaczej, jak tylko wykradając dzieło. Po powrocie do Polski Sapieha umieścił obraz w kościele w Kodniu. Dzisiaj nazywany jest Cudownym Obrazem Matki Bożej Jedności. (Na podstawie: http://www.polskaniezwykla.pl)
Następnego dnia, po porannej Eucharystii zwiedziliśmy okolice Kodnia i pani przewodnik zapoznała nas z dziejami rodu Sapiehów. Najpierw odwiedziliśmy muzeum, które znajduje się na terenie klasztoru O. Oblatów Maryi Niepokalanej przy Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej. Jest to muzeum sakralno-przyrodnicze. Składa się ono z dwóch sal wystawowych. W pierwszej prezentowane są różne przedmioty przywiezione przez zakonników z misji. Znajdziemy tu głównie pamiątki, ale również przedmioty codziennego użytku i instrumenty muzyczne. Również w tej sali znajdują się jaja wielu polskich ptaków. W drugiej sali natomiast są wyeksponowane wizerunki MB Kodeńskiej, ikony, stare ornaty, księgi, kielichy, patery oraz dawne monety i banknoty.
Od bazyliki Św. Anny kilkusetmetrowa aleja prowadzi na nadbużańskie łąki, do parku otaczającego pozostałości dawnego zamku Sapiehów. Jedynym w pełni zachowanym budynkiem jest tu dawna gotycka cerkiew zamkowa zbudowana około 1540 roku, obecnie kościół filialny pod wezwaniem św. Ducha.
Z warowni wzniesionej na początku XVI w. zostały jedynie szczątki murów, przykryte współczesnym pawilonem. We wnętrzu, czyli w zamkowych piwnicach, znajduje się sklepik z produktami regionalnymi, w które chętnie wielu z nas się zaopatrzyło.
PARAFIALNA PIELGRZYMKA DO SANKTUARIÓW POLSKI PÓŁNOCNO – WSCHODNIEJ
ŚWIĘTA GÓRA GRABARKA
W drodze na Grabarkę GPS zaprowadził nas przypadkowo na granicę polsko – białoruską w Terespolu 🙂 . Nie mając jednak wiz wjazdowych musieliśmy zawrócić . I tak dojechaliśmy do Świętej Góry Grabarki. Jest to miejsce, gdzie od stuleci podążają prawosławni pielgrzymi. Jej najstarsze dzieje nie są znane. Góra zasłynęła w 1710r., kiedy epidemia cholery szalała na terenach Podlasia. W tym czasie pewnemu starcowi we śnie zostało objawione, że ratunek można znaleźć na pobliskim wzgórzu. Wierni poszli za głosem Bożym, przynosząc ze sobą krzyże. Z modlitwą obmywali się i pili wodę ze źródełka. Według kroniki siemiatyckiej parafii ratunek od choroby znalazło wówczas ok. 10 tys. ludzi. W podzięce Bogu za cud zbudowano na tym miejscu drewnianą kapliczkę Przemienienia Pańskiego. Cerkiew przebudowywana, remontowana, upiększana dotrwała do 1990r, kiedy to podpalona spłonęła doszczętnie. Nowa cerkiew została wyświęcona w 1998r. Jest już murowana.( Na podstawie : http://www.grabarka.pl/dzieje-swietej-gory)
Od setek lat ludzie przychodzą tu z prośbą i modlitwą o pomoc. Zostawiają swoje krzyże, pod którymi kryją się ich osobiste troski, smutki i radości. Przychodzą, aby tu znaleźć ukojenie, radość, pociechę i wzmocnienie.
Dojechaliśmy pod samą górę. Do przejścia zostało zaledwie kilkadziesiąt wymurowanych schodów. Wchodząc schodami stopniowo pojawiały się wszechobecne krzyże. Mimo, że krzyże umieszczone są na niewielkim terenie, to ich liczba robi wrażenie. Począwszy od małych z delikatnych patyków, po większe drewniane, czy nieliczne wmurowane, betonowe. Występują pojedynczo, w grupach, połączone ze sobą, lub zupełnie ze sobą niezwiązane. Każdy z nich, przyniesiony został w osobistej intencji – każdy z nich ma swoją historię.
Bardzo ważnym momentem dla przybywających tu pielgrzymów jest obmycie się w źródełku u podnóża Góry. My też ugasiliśmy w nim pragnienie i ruszyliśmy dalej, aby zdążyć do sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Białymstoku na Koronkę do Bożego Miłosierdzia.
PARAFIALNA PIELGRZYMKA DO SANKTUARIÓW POLSKI PÓŁNOCNO – WSCHODNIEJ
BIAŁYSTOK – SANKTUARIUM BOŻEGO MIŁOSIERDZIA
Białystok od wielu lat jest nazywany Miastem Miłosierdzia. Miano to zawdzięcza przede wszystkim osobie bł. ks. Michała Sopoćki. To tutaj spędził on blisko trzydzieści ostatnich lat swego życia. Stąd, za jego sprawą, rozeszło się na cały świat przesłanie o Bożym Miłosierdziu i tu stworzył podstawy teologiczne i liturgiczne kultu Miłosierdzia, który w Białymstoku jest bardzo żywy.
W mieście wzniesione zostało Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, w którym spoczywają doczesne szczątki bł. ks. Michała oraz znajdują się relikwie św. siostry Faustyny i św. Jana Pawła II. Sanktuarium jest spełnieniem marzeń ks. Sopoćki, który pragnął wybudować taki kościół jeszcze w Wilnie, ale wojna uniemożliwiła mu realizację planów.
Tutaj odmówiliśmy Koronkę do Bożego Miłosierdzia, zwiedziliśmy świątynię i ruszyliśmy na północny – wschód do Sokółki.
Przejdź do treści