W minioną niedzielę (22 VII), z okazji przypadającego w najbliższym tygodniu święta Patrona kierowców św. Krzysztofa, po każdej Mszy św. pobłogosławione zostały pojazdy mechaniczne, a kierowcom oraz wszystkim uczestnikom ruchu drogowego udzielono specjalnego błogosławieństwa.
Redakcja: Na wstępie proszę, aby Ksiądz powiedział nam coś o sobie…
Ks. Aleksander Piotrowski: Jestem księdzem od 18 lat święcenia kapłańskie przyjąłem w roku 2000 z rąk Księdza biskupa Tadeusza Gocłowskiego. Jestem kapłanem archidiecezji Gdańskiej. Wzrastałem w normalnej rodzinie katolickiej. Oczywistą sprawą była niedzielna eucharystia, systematyczna spowiedź, w pewnym momencie życia zostałem ministrantem. Kapłaństwo zrodziło się też dzięki świadectwu wiary, miłości i zaangażowaniu innych księży. To właśnie w dużej mierze zadecydowało o moim kapłaństwie. W 2001 r. wyjechałem do Włoch z Gdańska, tam byka okazja spotkać Księdza Mariusza z Waszej Parafii. Tam razem chodziliśmy na jedną uczelnie – Papieski Instytut Liturgiczny św. Anzelma. Ksiądz Mariusz wrócił wcześniej do Polski ode mnie, a ja zostałem tam do 2009 r. Wtedy wróciłem do Archidiecezji Gdańskiej.
W niedzielę podczas Maszy św. o godzinie 12:30 nasza parafia wzbogaciła się o nowego człowieka – Lenę, ochrzczoną w Baptysterium przez ks. Proboszcza.
W poniedziałek, 4 czerwca o godz. 18 w naszej parafii – w rocznicę poświęcenia kościoła, która miała miejsce w dniu 4 VI 2006 r. była celebrowana uroczysta Msza św. połączona była z udzieleniem młodzieży sakramentu bierzmowania. Liturgii przewodniczył ks. prałat Robert Kristman –proboszcz katedry legnickiej. W homilii zachęcał, aby młodzież pokochała Kościół, jako wspaniałą wspólnotę, prowadzącą ludzi niezawodnie do Boga. Podając wiele pouczających przykładów i świadectw, uświadomił zebranym, że nasza religia jest najbardziej prześladowaną na świecie. Nawet podczas tej Mszy św., statystycznie ujmując, mogło zginąć kilku Chrześcijan. Podczas Mszy św. dziękowaliśmy Bogu za naszą świątynię, w której możemy sprawować liturgię. Dziękowaliśmy też za ludzi, którzy przyczynili się do wzniesienia naszego kościoła, jak również za tych, którzy darem serca wspierają prace związane z kontynuacją programu ikonograficznego, tj., wystroju kościoła. Podczas Eucharystii poświęcony został obraz Andrzeja Boja – Wojtowicza, zamówiony przez naszą Parafię tj. tryptyk „Droga do Emaus”. Obok głównego celebransa i gospodarza parafii przy ołtarzu stanęli: dziekan rejonu jeleniogórsko-kamiennogórskiego, ks. Bogdan Żygadło oraz neoprezbiterzy (ks. Przemysław Rogusz z Chojnowa, ks. Mateusz Wyspiański ze Zgorzelca, ks. Przemysław Głuszek ze Szklarskiej Poręby), którzy po zakończonych uroczystościach udzielili zebranym indywidualnego błogosławieństwa prymicyjnego. Zobacz zdjęcia poniżej…Z okazji rocznicy poświęcenia naszego kościoła w dniu 4 czerwca 2006r w dzisiejszą niedzielę został zorganizowany festyn parafialny. Przygotowania do niego trwały długo, można powiedzieć, że od zakończenia zeszłorocznego festynu. Rada Parafialna pod przewodnictwem Ks. Proboszcza prowadziła przygotowania planowo tak, aby festyn odbył się sprawnie i był miło wspominany.
O godzinie 12 wszystko było już gotowe: poustawiane namioty, ławki, stoły, stoiska, wystawy, scena, nagłośnienie, zasilanie elektryczne i inne media. Stoiska informacyjne przygotowali przedstawiciele służb lokalnych: Straży Pożarnej, Straży Miejskiej, Granicznej, Policji, Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, PSZOK-u, „Wodnika”, Informacji Turystycznej, Pogotowia Ratunkowego i innych służb. Dla najmłodszych przygotowano wiele zabaw i konkursów. Od strony artystycznej imprezę uświetniły m.in.: Kabaret PAKA, Chór Szkolny „Dziesiąteczki” ze Szkoły Podstawowej nr 10 w Jeleniej Górze, p. Adam Wolak, „AMDG”– Zespół wokalno-instrumentalny Zespołu Szkół Katolickich u św. Pankracego w Jeleniej Górze i Zespół „Karkonosze” z Gruszkowa.
Kościół katolicki obchodzi w tym roku – 31 maja uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, nazywaną Bożym Ciałem. Święto to nie ma jednej wyznaczonej daty, która byłaby na stałe wpisana do kalendarzy. Jest świętem ruchomym, którego data uzależniona jest od tego, jak wypada Wielkanoc. A ta zawsze odbywa się w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni. Boże Ciało natomiast zawsze przypada 60 dni po Wielkiej Nocy i 10 dni po Zielonych Świątkach. Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa możemy się zatem spodziewać między 21 maja a 24 czerwca. Oznacza to również, że będzie to zawsze czwartek. Czwartek jednak nie jest przypadkowy. Według Kościoła Rzymskokatolickiego to właśnie w ten dzień odbyła się Ostatnia Wieczerza, podczas której Jezus Chrystus ustanowił sakrament Eucharystii. Wierni idą w procesji do czterech ołtarzy, aby publicznie wyznać i zamanifestować swoją wiarę.
WARSZAWA – ŚWIĄTYNIA OPATRZNOŚCI BOŻEJ I PANTEON WIELKICH POLAKÓW
Nasze pielgrzymowanie rozpoczęliśmy od Eucharystii w Świątyni Opatrzności Bożej, podczas której ks. Mariusz Majewski zawierzył naszą Parafię Bożej Opatrzności.
Idea budowy Świątyni sięga czasów króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Wzniesienie Świątyni Opatrzności Bożej uchwalili w 1791 roku posłowie Sejmu Czteroletniego w podzięce za Konstytucję. Dwa dni po uchwaleniu Konstytucji 3 Maja Sejm Czteroletni podjął decyzję o wzniesieniu Świątyni, która będzie wyrazem dziękczynienia za uchwalenie Konstytucji. Budowla miała stanąć na terenie dzisiejszego Ogrodu Botanicznego. III rozbiór Polski uniemożliwił realizację. Mimo rozbiorów, Polacy nie zapomnieli o swojej przysiędze. Niemal od razu po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. wznowiono prace. Wybuch II wojny światowej, okupacja hitlerowska oraz dyktatura komunistyczna uniemożliwiły realizację budowy przez następne kilkadziesiąt lat. Z inicjatywą powrotu do idei wzniesienia Świątyni wystąpił Prymas Polski ks. kardynał Józef Glemp. W uchwale powziętej z okazji 200-lecia Konstytucji 3 Maja Komisja Konstytucyjna Senatu RP potwierdziła aktualność złożonego niegdyś ślubu. 13 czerwca 1999 r. Ojciec Święty Jan Paweł II poświęcił kamień węgielny pod budowę Świątyni. Do realizacji wybrano projekt pracowni architektonicznej Szymborskich.
11 listopada 2016 roku, w Narodowe Święto Niepodległości odbyły się uroczystości otwarcia dla wiernych Świątyni Opatrzności Bożej.( na podstawie: http://www.centrumopatrznosci.pl)
Po Mszy św. zwiedziliśmy z przewodnikiem świątynię i Panteon Wielkich Polaków, znajdujący się w podziemiach Świątyni Opatrzności Bożej. Nawiązuje on do tradycji chowania zasłużonych dla narodu w miejscach wyjątkowych. Podobnie jak na Wawelu,
są w nim grobowce osób wybitnych, których świadectwo życia zapisało się głęboko w historii naszego kraju i dlatego staje się wyjątkową pamiątką dla przyszłych pokoleń.
Obecnie w Panteonie swoje miejsce spoczynku znalazły znane i cenione osoby: ostatni prezydent na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski; poeta – ks. Jan Twardowski, pierwszy szef dyplomacji III RP – prof. Krzysztof Skubiszewski oraz niektórzy tragicznie zmarli
w katastrofie prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem. Swoje miejsce w Panteonie Wielkich Polaków, znalazły także relikwie, św. Jana Pawła II i św. Andrzeja Boboli, św. Urszuli Ledóchowskiej, bł. ks. Jerzego Popiełuszki , bł.Honorata Koźmińskiego, św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, bł. Edmunda Bojanowskiego, św. Stanisława Papczyńskiego i św. Maksymiliana Kolbego oraz św. brata Alberta Chmielowskiego. (na podstawie: http://www.centrumopatrznosci.pl/panteon-wielkich-polakow)
RANCZO WILKOWYJE
Wyjątkowa niespodzianka czekała nas po drodze do Kodnia. Zajechaliśmy do Jeruzala, czyli na filmowe Ranczo Wilkowyje. Było niemal tak, jak w serialu „Ranczo”. Autobus objechał niewielki rynek w centrum wsi, obok znajduje się przystanek i sklep w barwach unijnych, a niedaleko kościół i słynna plebania. Oczywiście wszyscy zasiedli na najsłynniejszej w Polsce ławeczce i oczywiście z Mamrotem w dłoniach.
Legendarny Mamrot stoi na sklepowej półce, w centralnym miejscu. To ulubiony trunek serialowych bohaterów, który kosztuje niewiele ( 5 zł) Większość z nas zakupiła butelkę na pamiątkę. Co z zawartością? Czy można ją wypić? – Małymi łykami i jakoś się da. – radził ze śmiechem pan w sklepie.
Zajrzeliśmy również do kościoła parafialnego. Jest drewniany, zabytkowy, z 1757-1758 r.
Przejdź do treści