„Do pełnej kontemplacji oblicza Pańskiego nie możemy dojść o własnych siłach, ale jedynie poddając się prowadzeniu łaski. Tylko doświadczenie milczenia i modlitwy stwarza odpowiednie podłoże, na którym może dojrzeć i rozwinąć się bardziej prawdziwe, adekwatne i spójne poznanie tajemnicy” (Jan Paweł II Novo Millennio Ineunte, 20).
Wielki Piątek jest czasem milczenia i zadumy nad pojmaniem, biczowaniem, męką i śmiercią Chrystusa. Liturgia Męki Pańskiej rozpoczęła się o godz. 19:00, której przewodniczył ks. Proboszcz. Licznie zgromadzeni wierni wpatrywali się w krzyż, który jest centrum Wielkiego Piątku. Został on uroczyście wzniesiony przez kapłana przy słowach: „Oto drzewo Krzyża na którym zawisło zbawienia świata” i odsłaniany. Wcześniej jednak w uroczysty sposób odśpiewana została Pasja wg. Św. Jana przez chór parafialny, którym dyrygowała pani Dorota Królikowska.
Po radosnym porannym HOSANNA, wieczorem w Niedzielę Palmową weszliśmy w klimat Wielkiego Tygodnia. Po raz pierwszy w historii, po naszym Osiedlu przeszła Droga Krzyżowa, w której udział wzięła duża grupa Parafian.
Poświęceniem barwnych palm rozpoczęła się w Niedzielę Palmową Msza święta sprawowana o godzinie 11.00 w naszej świątyni. Wierni z palmami w dłoniach do kościoła weszli w procesji, aby uczestniczyć w tej jedynej w roku Eucharystii, kiedy aż dwa razy czytana jest Ewangelia
Czym jest czas rekolekcji? Na to pytanie odpowiedział prowadzący te ćwiczenia duchowe w naszej Parafii, o. dr Jan Janus OFMConv. To czas zatrzymania się nad sensem życia, które szybko mija. To czas renowacji życia, remontu serca. To czas przyjrzenia się kondycji serca. To powtórne zbieranie. Zbieranie czego? Robienie bilansu: ile ciemności, ile zła, ale nie tylko. Ten rekolekcyjny remont i przyglądanie się swojemu sercu, to coś więcej niż tylko to, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, czyli patrzenie na swoje minusy, na to co w nas grzeszne, ale przede wszystkim ocena, ile we mnie jest dobra. Bo naszym powołaniem nie jest powstawanie z grzechów, nieustanna walka ze złem. To jest MINIMUM. Nasze powołanie to MAXIMUM. Mamy nie tylko nie grzeszyć, ale też kochać. To powstanie z minimum do maximum to jest nasze powołanie. Rekolekcje – to czas rewizji życia i przejścia od tego, co muszę do tego, co mogę.
W niedzielę 8 stycznia o godzinie 17:00 rodziny naszej Parafii spotkały się w sali kominkowej, aby nacieszyć się wspólnym śpiewem kolęd. Animatorem imprezy była rodzina Państwa Niewiadomskich. Marek grał na gitarze i skrzypcach, jego syn Kuba – na instrumencie klawiszowym, zaś córka Ola – na skrzypcach. Do tego wszyscy głośno śpiewali, oczywiście wraz ze zgromadzonymi gośćmi. Wśród nich były dzieci za Scholi, ich rodzeństwo, rodzice i dziadkowie. Nie było konkursu, jak dawniej. Wszyscy więc byli zwycięzcami. Kolędowanie uprzyjemniły słodkie pączki, kawa i herbata.
Po raz szósty w Uroczystość Objawienia Pańskiego ulicami Jeleniej Góry przeszedł Orszak Trzech Króli, zorganizowany przez Karkonoskie Stowarzyszenie Edukacyjne u Erazma i Pankracego, którego wiceprezesem jest nasz Ksiądz Proboszcz. W Orszaku udział wzięło wielu naszych Parafian, w tym odgrywający rolę jednego z Trzech Mędrców – Marek Niewiadomski.
3 stycznia miłośnicy wspólnego śpiewu spotkali się w sali kominkowej na Rodzinnym Kolędowaniu. Od tego roku zmieniona została formuła tego spotkania i nie jest to już konkurs, ale wspólne kolędowanie Rodzin.
W niedzielę 10 stycznia podczas Mszy Świętej 14 – osobowa grupa młodzieży z naszej parafii z rąk ks. biskupa Zbigniewa Kiernikowskiego otrzymała sakrament bierzmowania.
Te wspomnienia miały być zamieszczone w Biuletynie Parafialnym, ale póki go nie wydajemy, niech zagoszczą na stronie internetowej
W pierwszych dniach lipca 1987 r. przyszedł do nas „Duży człowiek” i przedstawił się: „Nazywam się Jerzy Gniatczyk i jestem nowym proboszczem na Czarnym”. I od tego dnia, przez te wszystkie lata, był codziennym gościem w naszym domu. Chrzcił nasze dzieci, doprowadził do komunii, bierzmowania. Towarzyszył nam w dobrych i złych chwilach, chorobach i śmierci naszych bliskich. Cieszył się z rodzinnych sukcesów i dawał wsparcie do nowych działań. Znajdował czas, by się zatrzymać w drodze do miasta lub jak wracał. Pytał, co słychać i zawsze z zainteresowaniem słuchał i dawał nadzieję. Miał swoje zdanie, ale był ciekawy innych ludzi i przy stole na plebanii można było spotkać rożne osoby. Wielkie poczucie humoru i dystans, ciekawość świata. Jesteśmy wdzięczni Bogu, że było nam dane poznać ks. Jerzego, cieszyć się jego przyjaźnią i opieką.
Te wspomnienia miały być zamieszczone w Biuletynie Parafialnym, ale póki go nie wydajemy, niech zagoszczą na stronie internetowej
Minął miesiąc od dnia w którym odszedł do Pana – Ksiądz Prałat Jerzy Gniatczyk – nasz proboszcz, przywódca duchowy, przyjaciel, działacz społeczny, patriota, patriota lokalny, doskonały recenzent otaczającej rzeczywistości, wrażliwy i inteligentny …. długo można wymieniać Jego zasługi i określać Jego stosunek do życia. Trudno jest w kilku słowach przekazać emocje i prozę dnia codziennego wspólnie przeżytych 18 lat (bo właśnie tyle lat mieszkamy na Czarnym).
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
Wielki Piątek jest czasem milczenia i zadumy nad pojmaniem, biczowaniem, męką i śmiercią Chrystusa. Liturgia Męki Pańskiej rozpoczęła się o godz. 19:00, której przewodniczył ks. Proboszcz. Licznie zgromadzeni wierni wpatrywali się w krzyż, który jest centrum Wielkiego Piątku. Został on uroczyście wzniesiony przez kapłana przy słowach: „Oto drzewo Krzyża na którym zawisło zbawienia świata” i odsłaniany. Wcześniej jednak w uroczysty sposób odśpiewana została Pasja wg. Św. Jana przez chór parafialny, którym dyrygowała pani Dorota Królikowska.
Przejdź do treści